Bitti artık.. Nisan sonuna kadar sınav yok. Nihayet gidiyorum evime. Annemin yemeklerini yemeye, abimin tuhaf esprilerine gülmeye, babama bilgisayar ve internet öğretmeye, tayfayla akşam çıkıp batak oynamaya ardından yalıma gidip manzarayı seyretmeye ve devamında Hilmi de mideye kokoreç indirmeye, biricik kuzenlerimi görmeye, karnında yeğenimi taşıyan yengemin karnını incelemeye, kafamı toplamaya, Samsun’u ve içindekilerini özlemeye gibi [...]

“Başlamak, bitirmenin yarısıdır!” diye bir laf vardır, onun evrimleşip şekil değiştirilmiş hali olan bir başka daha laf vardır, şu anki durumuma uygun: “İnanmak, başarmanın yarısıdır!” Lanet olası vizelerden sonra finaller de bitti, ama diyemiyorum ki ben de bittim, hani çok çalıştım çabaladım ve akabinde yoruldum demek isterdim ama diyemiyorum. Çünkü çalışmadım doğru dürüst, çünkü sınırları [...]

Şahsi kronolojim de büyük yeri vardır bugünün evet.. Kendimi zehirlemeyi bıraktığım gündür bugün. Sigarayı ilelebet sonsuza dek elimin tersiyle ittiğim gündür bugün. Biraz planlayarak biraz da ani bir gazla oluşan bir serüvendi. Daha önce de düşünmüştüm sigarayı bırakmayı, ancak zam gelince biraz daha erken yapmaya karar verdim bu işi. Enayilikten başka birşey değildi çünkü bir [...]

Vizeler bitti aslında oldu 1 hafta kadar.. Pek te iyi geçmedi, hatta hiç iyi geçmedi. Belki yaşadığım en sancılı sınav dönemiydi ama, artık geride kaldı. Tam toparlanıcam acayip şeyler oldu. Önce, bulaşık yıkarken kaynar suyu elime döktüm ve yandı. İşin kötü tarafı sağ elim olmasıydı. Tanımsız bir acıydı, durum o kadar vahimdi ki su elime [...]

Plan~program dünyasında yaşıyoruz. Sabah kalktığında yaptığın ilk şey hep aynı, alarmı susturmak. Evden çıktığında yaptığın şey yine aynı, işine~okuluna gitmek. Akşam olduğunda farklı olan birşey yok, yada kafanı yastığına koyduğunda. Hep bir sistem var onu takip ediyorsun, ona göre hayatın şekilleniyor, yaptığın şeyler, alacağın kararlar hep bu doğrultuda, işleyişi bozmama yönünde. Rutinliğin kimyasını bozmamak için [...]