Bitti artık.. Nisan sonuna kadar sınav yok. Nihayet gidiyorum evime. Annemin yemeklerini yemeye, abimin tuhaf esprilerine gülmeye, babama bilgisayar ve internet öğretmeye, tayfayla akşam çıkıp batak oynamaya ardından yalıma gidip manzarayı seyretmeye ve devamında Hilmi de mideye kokoreç indirmeye, biricik kuzenlerimi görmeye, karnında yeğenimi taşıyan yengemin karnını incelemeye, kafamı toplamaya, Samsun’u ve içindekilerini özlemeye gibi bir çok şey için gidiyorum. Allah’ın izniyle 24 saatten az bir süre sonra Antalya’dayım. Esen kalın, döndüğüm de yerinizde olun. :p

Can Yücel – Bağlanmayacaksın
Go get Adobe Flash Player!

bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
“o olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin.
demeyeceksin işte.. yaşarsın çünkü.
öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
çok sevmeyeceksin mesela.
o daha az severse kırılırsın.
ve zaten genellikle o daha az sever seni,
senin o’nu sevdiğinden..
çok sevmezsen, çok acımazsın.
çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini..
hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
senin değillermiş gibi davranacaksın.
hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
çok eşyan olmayacak mesela evinde.
paldır küldür yürüyebileceksin.
ille de bir şeyleri sahipleneceksen,
çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
gökyüzünü sahipleneceksin,
güneşi, ayı, yıldızları..
mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
“o benim.” diyeceksin.
mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir şeylerin..
mesela gökkuşağı senin olacak.
ille de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
mesela turuncuya ya da pembeye
ya da cennete ait olacaksın..
çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın.
hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
ilişik yaşayacaksın, ucundan tutarak..

Başarılı ve sempatik bi çalışma. :)

Öte yandan bu dönem aldığım ders sayısı 10. Yani bu rezalet final döneminin ardından 3 dersi geçebildim, evet. Bu dönem böyle oldu. Gerçi ben güz yarıyıllarını pek sevmiyorum niyeyse, pek şansım yaver gitmiyor. Geçen sene bu dönem de de 5 ders bırakmıştım. Kışın derslerle aram pek iyi değil. Neyse fazla söze gerek yok, ben derse dönüyorum, bütün bütünleme emekçilerine de başarılar diliyorum, kolay gelsin efenim. :)

Şimdi zor olanı çabalayacağım bütlerde. 10 vizelerle, 15 vizelerle bütünlemelerde 90 ve 95 leri kovalayacağım ve öyle böyle değil harbi bölümün en baba dersleri için yapacağım bunları. Gerçi artık zoru veya kolayı yok, vizelerimin yarısının notları bu şekilde olduğu için varımı yorumu vereceğim. Önümde 1 hafta var, doğru kullanırsam yeterince uzun bir vakit. Bir strateji belirledim kendime, öncelikle hangi derslere daha baskın çalışacağım, hangi sistemde günün hangi aralıklarında kaç konu çalışacağımı gibi sağlam bir brifing hazırladım kendime. Kişisel olarak çeki düzen vermeyi mi de ihmal etmedim. Uyku düzenimi değiştirdim, artık vakitli kalkıp vakitli yatacağım, sosyal aktiviteleri biraz frenleyip internette daha az vakit geçireceğim vs. Kazamız mübarek olsun ne diyeyim :)

Peki neden son pakete o kadar para verip bir kaç tanecik içtikten sonra atmak? Yazık değil mi, sokağa attığın paraya diye düşünüyorsunuz değil mi. Haklısınız, ama herşeyin bi bedeli var. Bunu, eylemi yapmanın amacından ziyade sonucuna dikkat çekerek açıklamak istiyorum. Eğer dediğim gibi yaparsanız o dolu güzelim pakete onca para verip ardından paketi yarıp sokağa atabilecek cesarette bulunabilirseniz zihinsel & bedensel bir motivasyon yaratmış olacaksınız. Ee onca paket içtiniz, ciğerlerinizi delik deşik ettiniz nikotinle ancak o nikotini temizlemek, ciğerleri eski haline kavuşturmak için bir 7 TL çok mu? Hiç te bile derim ben. Evet plan buydu yapılması gereken buydu. Ama dün, son finalin gecesinde sabaha yakın saatlerde doktorumla konuşurken o son alıp atacağım paketten bir önceki pakette kalan 2 adet sigaradan söz edince, at gitsin onları da dedi. Önce şaşırdım ama sonra hiç çelişmeden kırdım 2 dalı ve kanıt olsun diye de resmini çektim doktoruma yolladım. :)

İşte bu şekilde sigarayı bıraktım. Şu saate kadar hiç aklıma gelmedi zaten geleceğinide sanmıyorum, lakin büyük laf etmekten hep kaçarım ama “içmicem lan bi daha!” artık. Düşündüğüm sadece tek şey var. O da sigara içtiğim zaman harcadığım vakiti neyle harcayacağım? Şimdilik Falım Işıl‘a sardım, bakalım bulurum bişiler ben :)

Kulubün resmi e-posta servisinden yeni yil için tebrik mesajı geldi, resim ve temenni oldukça hoşuma gitti, paylaşayım istedim. :) Hepinize iyi yıllar.

Artık kalmıştım sol elimle, ne kadar işlevsiz olduğunu şu zamanlar anladım. Ne yemek yiyebiliyorum, ne bişe yazabiliyorum lan cüzdanımdan para çıkarmak için 40 takla atacağım hiç aklıma gelmezdi. Aha işte başına gelince anlıyorsun neyin nasıl olabileceğini. Bi şekilde hayatı sürdürmeye çalışırken ertesi gün hasta oldum. Yalnız şu yaşıma kadar her sene grip olurum 1-2 günü hayatımdan siler kapanır bir şekilde atlatırdım ama bu çok farklıydı. Artık grip, nezle, öksürük, boğaz, üşütme, ateş alayı bendeydi. Hem kendim tam olarak faaliyet gösteremezken hem de bu gereğinden ağır hastalıklarla baş edemeyecektim. Validenin önermesiyle bende halamlara kaçtım. O günün akşamında halam ve kuzenim ateşimi düşürmek için inanılmaz efor sarfettirdiler. En sonunda nihayetinde başardılar şükür ki. Tabii ateş düşünce iş bitmedi, virüsleri bedenden atmak için terlemem gerekiyordu. Terledim de, ama ne terleme. Bi insan günde 7 kez atletini değiştirir mi? Ben değiştirdim. O ilaçlar ne ulu birşey ki buna sebep oluyorlardı. Halamlara gelmeden önce eczaneden aldığım 5 adet ilacı günde kimini 2, kimini 3 kez içerek gün içinde yaklaşık 11-12 i hap indiriyordum mideme. En nihayetinde 2 gece halamlarda kaldıktan sonra evime döndüm. Şimdi daha iyi gibiyim, sağolsun komşular severler beni yolluyorlar bi kaç şey :)