“Başlamak, bitirmenin yarısıdır!” diye bir laf vardır, onun evrimleşip şekil değiştirilmiş hali olan bir başka daha laf vardır, şu anki durumuma uygun: “İnanmak, başarmanın yarısıdır!” Lanet olası vizelerden sonra finaller de bitti, ama diyemiyorum ki ben de bittim, hani çok çalıştım çabaladım ve akabinde yoruldum demek isterdim ama diyemiyorum. Çünkü çalışmadım doğru dürüst, çünkü sınırları zorlamayı göze alamadım, dar zamanda büyük işleri başaracak cesaretim de oluşmadı ve çoğu dersten çaktım ve gün geçtikçe çakmaya devam ediyorum. Ama artık birşeyleri değiştirmenin vakti geldi. Bu kadar sorumsuz hissetmemiştim kendimi, toparlanmalı ve elimden geldiğince derslerden geçip seneye daha az ders alarak girmeliyim.

Şimdi zor olanı çabalayacağım bütlerde. 10 vizelerle, 15 vizelerle bütünlemelerde 90 ve 95 leri kovalayacağım ve öyle böyle değil harbi bölümün en baba dersleri için yapacağım bunları. Gerçi artık zoru veya kolayı yok, vizelerimin yarısının notları bu şekilde olduğu için varımı yorumu vereceğim. Önümde 1 hafta var, doğru kullanırsam yeterince uzun bir vakit. Bir strateji belirledim kendime, öncelikle hangi derslere daha baskın çalışacağım, hangi sistemde günün hangi aralıklarında kaç konu çalışacağımı gibi sağlam bir brifing hazırladım kendime. Kişisel olarak çeki düzen vermeyi mi de ihmal etmedim. Uyku düzenimi değiştirdim, artık vakitli kalkıp vakitli yatacağım, sosyal aktiviteleri biraz frenleyip internette daha az vakit geçireceğim vs. Kazamız mübarek olsun ne diyeyim :)