Sadece nefret herşeyi yok eder, nefret.. Çünkü nefret eden kördür, hiç bir şeyi tekrar görmez, yaşamaz, ihtimalini bile sevmez. Ve ben senden nefret ediyorum artık, seninle ilgili olan herşeyden ve senden özellikle senden.. artık bunu haykırmak istiyorum denizlere. Süretinden, bedeninden, ruhundan herşeyinden nefret ediyorum artık, çünkü sen varya sen yanlışsın artık benim için olmayansın ve hayatımda bedelini ödeyemeceğim tek hatamsın! Yapmaman gereken çok şeyi yaptın, çok. O kadar çok ki, tıpkı yapman gereken bir çok şeyi yapmaman gibi..

Artık korkacaksın benden, hep tetikte olacaksın, hep bi sitemin olacak ve yavaş yavaş yok ediceksin kendini. Çünkü karşılaşacaksın o sahneyle, benim sahnemde yaşadıklarının aynısını yaşayacaksın. Açıklama yapacaksın, anlatacaksın, anlatmalısında. Anlatmazsan yanlış olucak, ve yanlış olduğunu bildiğin her an hep kemirecek seni. Belki o kaldırabilecek tüm herşeyi, kabul edecek, mantıklı bulucak, sana değdiği için unutacak. Ama sen kaçacaksın bu sefer ondan, çünkü sen de biliyorsun yanlış bu! Hayatında örtbas edemeyeceğin tek gerçek bu!

Başka bir yol da var tabi, sahtekar olacaksın. Susacaksın, hiç bilmeyecek o, hep senin içinde kalacak. Hep bazı şeyler biraz sahte olacak, düşlerinden tamamen ırak. Ama o zaman ben soğuğu bekleyeceğim, ben çıkacağım sahneye, en mutlu gecende en mutlu anında beni bulacaksın karşında, ve öğrenecek o, kendimden iğrenerek değil aksine zevk alarak açıklayacağım ona herşeyi, harfi harfine. Çünkü bugün öldürdün beni ve tekrar soktun dünyaya. Fakat bir farkla, beni zalim yarattın bu sefer. Kötü, acımasız ve gaddar..