İşte turu kısa kesmemin ana nedeni. Okulumun yaptığı teknik gezi. Dersine pek uğramadığım hocamın düzenlediği bu teknik gezinin benim için özel bi yeri vardı. Lakin ilk defa bir teknik geziye katılacaktım. Cumartesi sabahı fakülte önünde toplanıp okulun otobüsleriyle Samsun’un barajlarını gezecektik -Hasan Uğurlu & Suat Uğurlu- en azından benim kulağıma gelen bunlardı. Neyse geceden kurdum alarmı ve yattım. Sabah kalktığımda alarmı duydum ama askıya aldım ve tam bi buçuk saat sonra uyandım :) Otobüsün kalkmasına yarım saat vardı, elime gelen ilk şeyleri giydikten sonra fırladım okula. Okula geldiğimde şaşırmıştım çünkü ben sadece bizim sınıf geziye katılacaktı sanıyordum, meğersem bütün bölüm gidiyormuşuz. 2., 3., 4. sınıflar karma olarak. Benim için farkeden bişe yoktu, hatta kalabalık olmak daha zevkli olurdu, bu sebeple yine bi ton yeni insanla tanışmış olurdum (:

Otobüsler geldiğinde Bayram Hocamız dağılma ihtimaline karşı herkes bir aradayken fotoğraf çektirmeyi talep etti ve yaklaşık 100 kişi flaşın önüne geçtik. Kim bilir fotolar nerde şimdi merak ettim nasıl çıkmışız felan (: Nihayetinde otobüslere binip çıktık yola, ilk istikamet süpriz oldu herkese. Samsun Organize Sanayi Bölgesine -OSB girmiştik. Önce “Domak Pompa” nın fabrikasına girdik. Hocamız ve teknisyenler pompaların üretim, test aşamalarını anlatıyorlardı o kadar kalabalık arasında hem dinlemek zor oluyordu hem de görmek. E bizde boşuna gelmedik dimi buraya, bulduk bi tane kendince çalışan bi işçi 3-5 kişi merak ettiklerimizi sorduk, cevaplarımızı aldık. Yoksa 80 kişi arasında bilgiyi almak sanıldığı kadar kolay değil, ki işlev halinde olan bi fabrika da. Buradan sonraki durağımız ise tam facia bi yer idi. “Campor Yapı Malzemeleri” isminde bi yere gittikti fabrika da yapılan malzemeler sanki sadece alaturka & alafranga tuvaletlerden ibaretti. Kendilerini sanki sadece bu işe adamış gibilerdi ki, bu tuvaletlerin kalıplarının çıkarıp saklandığı bölüm çok sıcaktı. İşçiler fabrikanın o bölümünde şortla hatta boxerla felan dolaşıyordu, bayan öğrencilerinde geziye katılması burada enteresan bi ambiyans oluşturdu.

Sonra ise Samsun’un yerel olarak en büyük firmalarından biri olan Yeşilyurt’un Demir Çelik Fabrikasına geçtik. Bu fabrika yanılmıyorsam OSB’nin en büyük fabrikası idi. Hurda demirler için ayırdıkları alan yaklaşık bir stadyum büyüklüğündeydi. Burada kullanılmış, yıpranmış, eskimiş demirleri işleyerek tekrar kullanılabilir hale getiriyorlardı. Bir eritme sahası vardı ki, 30 metreden öte yaklaşmamıza izin verilmedi. O derece alevli bir ortamdı anlıyacağınız. Derken hoca, sınıfları kendi içinde böldü ve çekme deneyi yaptı. Bizim tayfa bu deneyi daha önce defalarca gördüğümüz için katılmadık, katılanlarda tahmin ettiğimiz şeyleri anlattı. Diğer öğrenciler deneye katılırken biz de civarda geçmekte olan 3 çocukla ilgilendik. Veletlerin topları felan vardı, bi ortada sıçan çevirdik sınıfça aramızda. Bu kısım belki de gezinin en eğlenceli kısmıydı zaten :)

Artık nihayetinde herkesin beklendiği üzere Ayvacık‘a doğru yol almaya başlamıştık, “Hasan Uğurlu Barajı Hidro Elektrik Santrali” ni görmek namına. Yaklaşık 50 dakika boyunca yoldaydık ve oraya vardığımızda saat ilerlemişti baya. Neyse herkes baraj etrafında resim çektirmeyi planlarken görevliler baraj civarında ve içersinde fotoğraf çektirmenin yasak olduğunu ikaz etti bize. Sebebini de bilmiyorlardı, talimat böyle diye aktardılar bize. Neden böyle birşeye izin vermediklerini anlamadım ben de ama pek kural tanımadı ben dahil bir çok kimse. Baraj projeleri, türbünler felan hepsini resmettik. Yerin 4 kat altına indik, türbünleri & jenaratörleri inceledik fakat kret kotuna çıkmadık. Böyle yarım yamalak bi gezi olmuştu baraj kısmı. Ama yinede keyifliydi, herşeyiyle ilginç bi deneyimdi. Zaten pek şikayetçi bi karakterim yoktur böyle şeyler için, elimdeki ile yetinmeyi de bilirim, yarım yamalak bir gezi olsa dahi (: Öte yandan geziyi hazırlama ve yönetme aşamasında verdiğiniz uğraşlar için teşekkür ederim Bayram hocam.